Hallo, ik ben Raiko!

Lang geleden, op 11 november 2008, ben ik geboren. Dat  betekent dat ik inmiddels  8 jaar oud ben, dat is al een behoorlijke leeftijd. En vanaf kerst van dat jaar zit ik ook al opgescheept met dezelfde ouwe zeurpiet die altijd gelijk wil hebben en de baas wil spelen. Ik laat hem zijn gang maar gaan, uiteindelijk gebeurt toch wel wat ik wil. Soms is hij vervelend, dan blijft hij doordrammen en wil hij beslist dat ik doe wat hij zegt. Af en toe, als ik goeie zin heb, doe ik dat dan ook. Dan is hij ook weer een poosje blij.
Van jongs af aan heb ik af en toe wat problemen met mijn oren. Het merkwaardige is dat ik daar eigenlijk alleen maar last van heb als "mijn baas" tegen mij praat.
Die ouwe vindt van zichzelf dat hij best wel wat verstand heeft van honden. Ha, laat me niet lachen. De eerste de beste boom die je tegenkomt weet er meer van.

Ik ben een labrawachtel. Mijn kleuren heb ik van mijn vader, dat was een heidewachtel. Mijn postuur en mijn eetlust heb ik van mijn moeder, een labrador. Eten kan ik als de beste, maar ik vind wel dat ik veel te weinig krijg. Die ouwe zegt dat ik anders veel te dik word. Laat hij eerst maar eens naar zichzelf kijken.
Mijn schouderhoogte is 61 cm en ik weeg 36 kg. Dat is behoorlijk wat, maar dat komt omdat ik onmundig zware botten heb.

Heel hard achter andere dieren aan rennen vind ik nog steeds leuk, ik ben tenslotte een jachthond. Maar als ik die dan ingehaald heb, weet ik niet zo goed wat ik moet doen. Als ik ze wil pakken, mag dat niet van die zeurpiet. Dat vind ik best wel heel erg stom. Ik loop er toch zeker niet voor joker zo hard achter aan?
Slopen is ook nog steeds een hobby van mij. Maar het is al net als met alle andere leuke dingen, dat mag dus niet

In het gebouw waar ik woon, zijn ook heel wat buurmannen en buurvrouwen waarvan ik er even een paar wil noemen.
De buurman heet Hessel. Hij is een stukje kleiner dan ik en wil altijd langzaam lopen. Dat is niet zo leuk, maar dat hoort bij het ras. Hij zit het liefste bij zijn mama op de rollator of op de scoot. Het is een Shih Tzu.
De buurvrouw heet Charlie en is al net zo eigenwijs en langzaam. Dat is ook een Shih Tzu. Charlie is pas geopereerd, maar het gaat nu weer goed met haar. Hopelijk kan ze binnenkort weer met ons meelopen.
De mama van Hessel is heel aardig want er komen regelmatig lekkere dingen zoals snoepjes en pannenkoeken over de schutting vliegen.
Charlie heeft ook een hele aardige mama.
Ik heb geen aardige mama, ik heb een ouwe zeurpiet.

Een paar maanden geleden liep ik een keer buiten, toen ik ergens een kat zag zitten. Uiteraard sprong ik er meteen op af, maar dat ging niet helemaal goed want ik hoorde een raar geluid in mijn poot en dat deed heel erg zeer. Ik kon gelijk niet goed meer lopen. Die ouwe noemde mij Manke Nelis en zei dat het mijn eigen schuld was omdat ik altijd zo lomp en onwies doe.
Dat is helemaal niet waar hoor. Ik doe juist altijd heel erg voorzichtig en kijk altijd heel goed uit waar ik mijn voeten neer zet. Maar, dat kun je hem dus echt niet aan zijn verstand brengen.

Het werd maar niet beter deze keer, dus moest ik naar de dokter. Altijd leuk natuurlijk, dan kan ik weer eens even flink mopperen en doen alsof ik heel erg boos ben. Maar de dokter was heel gemeen, die deed iets om mijn mond waardoor ik mijn mond niet meer open kon doen. Ik heb gehoord dat er foto's van mij zijn gemaakt. Dat heb ik niet gezien want ik werd ineens heel erg moe en viel in slaap.
Toen ik weer wakker werd, was die ouwe nergens meer te bekennen, die durfde zeker niet te kijken toen de dokter met mij bezig was. Eindelijk een poosje geen gezeur aan mijn hoofd. Maar hij kwam mij wel weer gauw ophalen nadat de dokter hem gebeld had. De rust duurde niet zo heel lang.

Als ik het goed heb begrepen was mijn linker achillespees gescheurd. Dat is heel langzaam weer beter geworden en nu kan ik weer bijna normaal lopen. Alleen mag ik nu niet meer loslopen en vooral niet meer hard en ver lopen. Die ouwe verzint ook steeds weer nieuwe vervelende dingen. Het is altijd hetzelfde gezeur met hem.
Hij zegt wel dat dat beter is voor mijn poot, maar daar geloof ik helemaal niets van. Volgens mij heeft hij gewoon zelf geen zin om veel en ver te lopen.

Sinds kort, heeft die ouwe zeurpiet ook een scootmobiel. Die heeft hij gekregen van iemand die hem helaas niet meer kan gebruiken. Dat is echt lachen, hij kan er totaal niet mee overweg en rijdt overal tegenaan. Het ding rammelt inmiddels aan alle kanten en van alles hangt los. Af en toe gaat hij met de mama van Hessel boodschappen doen bij de Dekamarkt en de Action. Hij gaat ook nog wel eens 's avonds een eindje rijden met dat ding, soms in een hele optocht met nog meer van die scoots hier uit het huis.  Ik heb er nog niet op gezeten. Ik weet niet of ik dat wel aandurf met zo'n piloot. 

Wat deze site hier moet, weet ik ook niet. Dat is weer een raar idee van die mafkees die ik elke dag een paar keer moet uitlaten. Hij heeft en doet altijd van die rare dingen.

2 Comments

  1. Niko
    28 August 2017 @ 18:23

    Wat is dit een hoop onzin bij elkaar. Waar haal je het vandaan?

    Reply

  2. Raiko Verburg
    28 August 2017 @ 18:27

    Uit mijn linker, of was het nou rechter, voorpoot…..

    Reply

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *